انواع کمخونی (به جدول ۲۲.۱ مراجعه کنید)
دریافت/جذب ضعیف آهن
افزایش تقاضا برای آهن
مکمل آهن
رنگپریدگی، خستگی، بیحالی، تپش قلب، تنگی نفس
داروهایی برای تحریک تولید پروتئینهای هموگلوبین
پیوند سلولهای بنیادی خونساز
داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی
aشایعترین نوع کمخونی در ایالات متحده.
کمخونی علل متعددی دارد، از جمله اختلالات ژنتیکی که باعث تولید گلبولهای قرمز غیرطبیعی میشوند که منجر به تخریب گلبولهای قرمز (همولیز) میگردد، اختلالات تغذیهای که تولید گلبولهای قرمز را محدود میکنند، اختلالات ایمنی که منجر به حمله به گلبولهای قرمز میشوند، اختلالات خونریزی که باعث از دست رفتن گلبولهای قرمز میشوند، بیماریهای مزمن (مانند آرتریت روماتوئید)، عفونتها و بیماریهای مغز استخوان (جدول 22.2).
کمخونی فقر آهن
تالاسمیها
مسمومیت با سرب
نقص در سنتز هموگلوبین
مهار سنتز هموگلوبین
کمخونی همولیتیک
• کمخونی داسیشکل
• کمبود G6PD
کمخونی آپلاستیک
نارسایی کلیه
کمخونی ناشی از بیماریهای مزمن
افزایش تخریب گلبولهای قرمز خون
کاهش تولید گلبولهای قرمز خون (RBC)
کاهش تولید گلبولهای قرمز خون (RBC)
کاهش تولید گلبولهای قرمز خون (RBC)
کمخونی پرنیشیوز
کمبود فولات
کمکاری تیروئید
کاهش تولید گلبولهای قرمز خون (RBC)
کاهش تولید گلبولهای قرمز خون (RBC)
fL، فمتولیتر؛ G6PD، گلوکز-6-فسفات دهیدروژناز؛ MCV، حجم متوسط گلبولهای قرمز؛ RBC، گلبول قرمز.
جدول 22.3 مروری بر علائم و نشانههای کمخونی ارائه میدهد.
برای تمایز بین انواع مختلف کمخونی، تست های آزمایشگاهی کلیدی، همانطور که در جدول 22.4 نشان داده شده است، انجام میشوند.
MCH، میانگین هموگلوبین گلبولی؛ MCHC، میانگین غلظت هموگلوبین گلبولی؛ MCV، میانگین حجم گلبولی ارزیابی شدهاند و مقادیر آنها نشان دهنده وجود کمخونی است. این آزمایشها پس از شمارش کامل خون (CBC) و آزمایشهای افتراقی اولیه، از جمله شاخصهای گلبولهای قرمز، درخواست میشوند.
G6PD، گلوکز-6-فسفات دهیدروژناز؛ TIBC، ظرفیت کل اتصال آهن.
ملاحظات مربوط به مدیریت دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به کمخونی داسیشکل در باکس22.1 خلاصه شده است.
• از عوارض جانبی که ممکن است در مدیریت بیماری که دارای یک بیماری زمینهای است، رخ دهد، آگاه باشید.
P: ارزیابی بیمار
• بررسی سابقه پزشکی و بحث در مورد مسائل مرتبط با بیمار
• تمام داروها و مواد مخدری که بیمار مصرف میکند یا قرار است مصرف کند را شناسایی کنید.
• بیمار را از نظر علائم و نشانه های بیماری بررسی کنید و علائم حیاتی را به دست آورید.
• نتایج تستهای آزمایشگاهی اخیر یا تصاویر مورد نیاز برای ارزیابی ریسک را بررسی یا دریافت کنید.
• اگر بیمار مشکل کنترل نشده یا تشخیص داده نشدهای دارد یا وضعیت سلامت بیمار نامشخص است، قبل از انجام اقدامات جراحی، مشاوره پزشکی دریافت کنید.
از مصرف مواد مخدر قوی و دوزهای بالای سالیسیلاتها خودداری کنید. از استامینوفن با یا بدون دوزهای کم کدئین استفاده کنید.
آنتی بیوتیک ها
پروفیلاکسی آنتیبیوتیکی معمولاً برای اعمال جراحی بزرگ در بیماران مبتلا به کمخونی داسیشکل توصیه میشود.
بی حسی
برای مراقبتهای معمول دندانپزشکی، استفاده از بیحسی موضعی بدون اپینفرین را در نظر بگیرید. برای اعمال جراحی، از اپینفرین با نسبت ۱:۱۰۰۰۰۰ در بیحسی موضعی استفاده کنید و دوز را به کمتر از ۳ کارپول محدود کنید. از بیهوشی عمومی، به ویژه اگر سطح هموگلوبین کمتر از ۱۰ گرم در دسیلیتر باشد، خودداری کنید.
استرس
هیچ مشکلی نیست.
به جز کم خونی آپلاستیک، هیچ مشکلی وجود ندارد.
فشار خون و مانیتورینگ علائم حیاتی
علائم حیاتی قبل از درمان را بررسی کنید.
بیماران مبتلا به بیماری فعال و علامتدار میتوانند درمانهای دندانپزشکی انتخابی را تا زمان پایدار شدن وضعیت (یا شرایط) به تعویق بیندازند.
وضعیت نشستن بیمار
هیچ مشکلی نیست.
هیچ مشکلی نیست.
داروها
از باربیتوراتها و مواد مخدر قوی خودداری کنید؛ میتوان با میدازولام (به صورت ورسد) آرامبخشی ایجاد کرد. هنگام استفاده از اکسید نیتروژن، اکسیژن را با سرعت جریان بالا و ونتیلاسیون مناسب با غلظت بیش از ۵۰٪ تأمین نمایید.
از پالس اکسیمتر استفاده کنید و اشباع اکسیژن را بالای ۹۵٪ نگه دارید.
موارد اورژانسی و مراقبت های فوری
عفونت حاد را در صورت لزوم با اینسیژن و درناژ درمان کنید؛ گرمای موضعی و دوزهای بالای آنتیبیوتیکهای مناسب به جلوگیری از بحران کمک میکند. باید از کمآبی بدن جلوگیری شود. در صورت بروز بحران داسیشکل شدن، بستری شدن در بیمارستان توصیه میشود.
پیگیری
مشاوره پیگیری با پزشک بیمار توصیه میشود.