R ـ ریسک ها را شناسایی کنید.

• از عوارض جانبی که ممکن است در مدیریت بیماری که بیماری زمینه‌ای دارد رخ دهد، آگاه باشید.

P ـ ارزیابی بیمار

• بررسی سابقه پزشکی و بحث در مورد مسائل مربوطه با بیمار
• تمام داروها و مواد مخدری (دراگ ها) که بیمار مصرف می‌کند یا قرار است مصرف کند را مشخص کنید.
• بیمار را از نظر علائم و نشانه‌های بیماری مورد بررسی قرار دهید و علائم حیاتی را ثبت کنید.
• نتایج تست‌های آزمایشگاهی اخیر یا تصاویر مورد نیاز جهت ارزیابی ریسک را بررسی یا از بیمار دریافت کنید.
• اگر بیمار مشکل کنترل نشده یا تشخیص داده نشده‌ای دارد یا وضعیت سلامتی بیمار نامشخص است، با پزشک مشورت کنید.

داروهای ضد درد

مشکلی نیست.

برای بیماران مبتلا به MM با اختلال عملکرد کلیه:

• در مصرف استامینوفن، آسپرین و نارکوتیک ها احتیاط کنید.
• از مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) خودداری کنید.

آنتی بیوتیک ها

آزمایش حساسیت به آنتی‌بیوتیک باید برای عفونت‌های دهانی انجام شود؛ عفونت‌ها باید به شیوه‌ای محافظه‌کارانه با آنتی‌بیوتیک‌های تجویز شده، گرما و مسکن‌های قوی برای درد درمان شوند. دهانشویه کلرهگزیدین ممکن است برای بهبود موکوزیت مفید باشد. داروهای ضد قارچ برای کاندیدیازیس دهانی تجویز کنید. در صورت برنامه‌ریزی برای اقدامات تهاجمی برای بیمارانی که ANC کمتر از ۱۰۰۰ mL دارند، در صورت نیاز به آنتی‌بیوتیک با پزشک مشورت کنید.

بی حسی

از بی‌حسی موضعی عمیق اطمینان حاصل کنید. در بیمارانی که عوارض قلبی ناشی از پرتودرمانی و/یا شیمی‌درمانی دارند، می‌توان از بی‌حس‌کننده موضعی حاوی اپی‌نفرین با حداقل ریسک استفاده کرد، اگر مقدار مصرف به 0.036 mg اپی‌نفرین (دو کپسول حاوی غلظت 1:100000) محدود شود. دوزهای بالاتر ممکن است قابل تحمل باشند، اما خطر عوارض با افزایش دوز افزایش می‌یابد. از استفاده از اپی نفرین در نخ زیر لثه ای اجتناب نمایید.

استرس

مشکلی نیست.

خونریزی

اگر تعداد پلاکت کمتر از ۵۰۰۰۰ در mL باشد، ممکن است قبل از انجام برخی اقدامات تهاجمی و جراحی، تزریق پلاکت مورد نیاز باشد. با مشاوره پزشکی این موضوع را تأیید کنید.

فشار خون و مانیتورینگ علائم حیاتی

علائم حیاتی قبل از درمان را بررسی کنید. فشار خون و سچوریشن اکسیژن را کنترل کنید.

ظرفیت تحمل مراقبت

تهوع، استفراغ و خستگی می‌تواند بر توانایی بیماران در تحمل مراقبت اثرگذار باشد.

وضعیت نشستن بیمار

برای بیماران مبتلا به MM که ماکروگلوسیا دارند، از خوابیدن به پشت خودداری کنید تا خطر انسداد راه هوایی به حداقل برسد.

داروها

مشکلی نیست.

داروها

بیمارانی که تحت شیمی‌درمانی هستند ممکن است از پارستزی شکایت داشته باشند؛ بیمارانی که سیکلوسپورین دریافت می‌کنند ممکن است دچار رشد بیش از حد لثه شوند. بیماران ممکن است به دلیل مصرف داروهای شیمی درمانی، دچار پیگمانتاسیون دهانی شوند.

تجهیزات

مشکلی نیست.

موارد اورژانسی و مراقبت‌های فوری

برای مدیریت انسداد راه هوایی ناشی از ماکروگلوسیا در MM آماده باشید؛ همچنین در صورت وجود ترومبوسیتوپنی همزمان در بیمار، احتمال خونریزی بیش از حد در حین اقدامات تهاجمی وجود دارد.

ارزیابی‌های بعدی در طول بستری شدن در بیمارستان برای اطمینان از سلامت دهان و دندان و به حداقل رساندن ناراحتی ناشی از موکوزیت توصیه می‌شود. پس از بستری شدن در بیمارستان، پیگیری‌های روتین تا زمان تعیین ثبات پزشکی با مشورت پزشک بیمار توصیه می‌شود.